Ο ”Don Juan” είναι μια φιγούρα, αντιπροσωπευτικού χαρακτήρα της ισπανικής λογοτεχνίας, όπως καμία άλλη δε έχει σκιαγραφηθεί. Εκτός από την ”Θελεστίνα” και τον  ”Δον Κιχώτη”, ο ”Δον Ζουάν” είναι ένα από τα αριστουργήματα της ισπανικής λογοτεχνίας. ”El burlador de Sevilla” είναι ένα από τα φλογερά αποκτήματα της ισπανικής κουλτούρας και ένα από τα κλασικά θεατρικά έργα που εξακολουθεί να εκπροσωπείται στα εθνικά θέατρα.

 

 

 

 

 

Ο Don Juan είναι ένας αδίστακτος και υπέρ της ελευθεριότητος άνθρωπος που ευχαριστιέται να παραπλανεί τις γυναίκες και έπειτα να τις εγκαταλείπει. Η αντίστοιχη σημερινή λέξη που χρησιμοποιείται, σήμερα, ως συνώνυμο είναι εκείνη του ”γυναικά”. Μια μέρα, ο Don Juan συναντά το άγαλμα του Don Gonzalo, του νεκρού πατέρας ενός κοριτσιού που είχει παραπλανήσει, της Doña Ana de Ulloa, και καλεί τον πατέρα για να δειπνήσουν μαζί του. Το άγαλμα δέχεται ευχαρίστως. Το φάντασμα του πατέρα επισκέπτεται  το σπίτι του Don Juan για να δειπνήσουν και με τη σειρά του, έπειτα, προσκαλεί τον Δον Χουάν για να δειπνήσουν μαζί  στο νεκροταφείο. Ο Don Juan, δέχεται και κατευθύνεται προς τον τάφο του αποθνήσκοντα πατέρα, όπου το άγαλμα ζητά να τινάξει το χέρι του ο ”γυναικάς”.  Όταν εκτείνεται το χέρι του, το άγαλμα αδράττει την ευκαιρία και τον ρίχνει στην κόλαση. Η φιγούρα του Δον Ζουάν είναι προσωπικότητα η οποία εκπροσωπεί την ισπανική κουλτούρα. Εκτός από την ”Θελεστίνα” και τον ”Δον Κιχώτη”, ο ”Δον Ζουάν” κατέχει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα αριστουργήματα της ισπανικής λογοτεχνίας, παρά το γεγονός ότι οι Ισπανοί ενοχλούνται λόγω της επικρατέστερης άποψης, που τους παρομοιάζει με την προσωπικότητα του παρορμητικού άνδρα. Το κλασικό αυτό έργο, θαυμάζει κανείς στις παραστάσεις του εθνικού θεάτρου, οι οποίες αναπαράγονται με συχνότητα.

Το θρυλικό αυτό πρόσωπο, δεν γνωρίζουμε αν πραγματικά υπήρχε. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι υπάρχουν ιστορίες για έναν ιππότη που ονομάζεται ”Don Juan Tenorio”, ο οποίος έζησε και έδρασε στην Σεβίλλη και ήταν γνωστός για τις περιπέτειες που είχε με πολλές γυναίκες. Ο ιππότης, είναι μια αρχετυπική προσωπικότητα και δεν υπάρχει μόνο μία προσαρμογή της ιστορίας, αλλά και αντίστοιχες παραλλαγές της. Η λογοτεχνική παραγωγή, κυκλοφορεί με την σφραγίδα του  “burlador de Sevilla  του Tirso de Molina. Το έργο αυτό αποτελεί εν μέρει προσαρμογή του αρχικού, όπως και το θέμα του επισκέπτη νεκρού πατέρα.
 

“Sevilla a veces me llama

el Burlador, y el mayor

gusto que en mi puede haber

es burlar a una mujer

y dejarla sin honor”.

 

 

Are you interested in any Course?