Od czasów starożytnych woda była przedstawiana jako źródło młodości, dzięki swym właściwościom odnowy i oczyszczenia, przypisywanym również elementom boskim i religijnym. Dlatego też jednoczesne rozmawianie o wodzie i zdrowiu zawsze było czymś naturalnym w historii Hiszpanii. Jednak kiedy mówi się o „Kulturze wody i jej leczniczysz właściwościach”, odnosimy się z całą pewnością do prowincji Granady.
Liczne łaźnie arabskie, pozostałości term rzymskich, fontanny, naturalne baseny najlepiej oddają zasięg i znaczenie wody w Granadzie.
Eleganckie praktyki higieniczne z perfumowanymi kremami i duchowe znaczenie przypisywane wodzie przyczyniły się do rozwoju tzw. Hammam, czyli łaźni arabskich na całym terytorium. Budynek łaźni musiał być bardzo solidny, by wytrzymywać róznice temperatur wewnątrz i na zewnątrz. Dlatego też najczęściej stosowanym materiałem był cement, wykorzystywany do stawiania murów.
Te imponujące budowle, nieposiadające dobrze rozwiniętego systemu wentylacji, wyposażone były w przynajmniej dwie lub trzy sale przypadające na każdy hol, zwany elapodyterium romano lub arabskim al-bayt al-maslaj, gdzie można było odpocząć i gdzie zostawiało się ubrania. W części zwanej al-bayt al-barid, po pierwszej odświeżającej kąpieli, otrzymywano ręczniki.
Następnie przechodzono do głównej części, romano trepidarium, o umiarkowanej temperaturze, gdzie znajdował się piec parowy. Ostatnia sala, aldarium romano, charakteryzowała się podgrzewanymi, gorącymi wodami.
Podczas wizyty odbywało się kąpiele w parze wodnej o różnej temperaturze, na koniec oddając się masażom czy usługom fryzjerów.
By zasięgnąć dalszych informacji, gdzie znaleźć łaźnie oraz oferowane usługi, zajrzyj na stronę internetową:
http://www.turgranada.es/turismo-de-salud/turismo-de-salud-detalle.php?id_seccion=232